Jane Doe
Jane to infiltratorka Specter’a. Mistrzyni kamuflażu, cichych podejść, ale także flirtu i owijania sobie ludzi wokół palców. Niestety dla wielu, to notoryczny łamacz serc. Lubi flirtować i nie zmieni tego, a wielu to interpretuje zbyt pochopnie jako zainteresowanie. Co więcej - Jane też funkcjonuje jako ochrona baru.
Początkowo wygląda niepozornie - i taki jest jej zamiar - ale gracja i płynność z jaką się porusza zdradza przed wprawnym okiem, że każdy najmniejszy ruch jest skrupulatnie wypracowany. Kiedy swobodnie się przechadza, zanosi się lekko biodrami, a jej kciuki zaczepione są o duże suwaki u frontu kamizelki. Będąc zahipnotyzowany jej krokiem, możesz jednak nie zauważyć cybernetycznego ogona zakończonego ostrzem, który w jednej chwili, może się znaleźć pod Twoim gardłem.
Prywatnie z Jane trudno wyciągnąć cokolwiek na temat jej życia. Plotki mówią, że nie dzieli się nim bo straciła pamięć. Inni twierdzą, że zwyczajnie pracowała jako tajniak dla jakiejś agencji i lepiej nie pytać.
Pozycja: Członek Czarnej Skrzynki.
Rola: Solo.
Pochodzenie: Najemnicy / Ulica.
Zajęcie: Infiltratorka, ochrona baru i „uśmiech” Spectera tam, gdzie jego milczenie byłoby zbyt ciężkie. Jane rozpoznaje ludzi szybciej niż oni orientują się, że zostali rozpoznani. Potrafi wejść w rozmowę, flirt, bójkę albo cudzą kieszeń z tą samą naturalnością.
Jane dysponuje głównie sobą, reputacją w Czarnej Skrzynce i dostępem do zaplecza Spectera. Nie potrzebuje oddziału podwładnych, bo jej największym zasobem jest to, że ludzie zwykle chcą być blisko niej przez kilka sekund za długo.
Ma cybernetyczny ogon zakończony ostrzem, świetną kontrolę ciała i talent do czytania napięcia w sali. Jeśli ktoś w barze zaczyna kłamać, szuka wyjścia albo ukrywa broń, Jane często zauważa to pierwsza.
Jej brak przeszłości też bywa zasobem. Nie ma rodziny, kontaktów ani dawnych lojalności, które da się łatwo sprawdzić. A przynajmniej tak mówi.
Jane chce zdobyć szacunek i uznanie, ale robi to inaczej niż typowy solo. Nie zależy jej na legendzie, kill-countcie ani pokazowych egzekucjach. Chce, żeby ludzie w Czarnej Skrzynce czuli się bezpiecznie dokładnie dlatego, że ona wygląda niegroźnie.
Pod spodem jest drugi cel: wymazać dawne życie i o nim zapomnieć albo odzyskać to, co jej zabrano. Jane sama nie zawsze wie, która wersja jest prawdziwa. Czasem żartuje, że jeśli przeszłość była ważna, to na pewno kiedyś po nią przyjdzie.
Nastawienie
Dział zatytułowany „Nastawienie”Jane lubi prawie wszystkich, dopóki nie dadzą jej powodu, żeby przestała. Jest ciepła, zaczepna i bezczelnie bezpośrednia, ale nie naiwna. Flirt to dla niej język, narzędzie i maska; nie zawsze znaczy zaproszenie, nawet jeśli brzmi jak zaproszenie.
Ludzie są dla niej zagadkami do rozbrojenia. Czasem robi to uśmiechem, czasem pytaniem zadanym pół tonu ciszej, a czasem ostrzem ogona przy gardle. Najbardziej nie lubi tych, którzy mylą jej lekkość z dostępnością.
W konflikcie Jane najpierw zaatakuje słownie albo ośmieszy przeciwnika tak, żeby sam się cofnął. Jeśli ktoś zignoruje ostrzeżenie, naruszy granice, zagrozi ekipie Spectera albo zrobi awanturę w barze, Jane działa szybko i blisko.
Jest zdeterminowana, żeby osiągać cele nie krzywdząc nikogo bez potrzeby, ale nie ma problemu z nagięciem zasad. Jej przemoc jest kontrolowana: krótkie unieruchomienie, ostrze w odpowiednim miejscu, rozbrojenie zanim reszta sali zdąży zrozumieć, że zaczęła się bójka.
Przy stole
Dział zatytułowany „Przy stole”- Pierwsze wrażenie: niepozorna, urocza i zbyt swobodna jak na ochronę; dopiero po chwili widać, że każdy jej krok ustawia ciało do ataku albo ucieczki.
- Głos: lekki, flirtujący, z nutą rozbawienia; kiedy przestaje żartować, robi się niepokojąco miękki.
- Gest: zaczepia kciuki o suwaki kamizelki, przechyla głowę i patrzy tak, jakby już znała odpowiedź na pytanie, którego jeszcze nie zadała.
- Użycie w scenie: może wyciągnąć informacje z gościa baru, przerwać bójkę bez robienia hałasu, przetestować granice BG albo podrzucić trop związany z własną utraconą przeszłością.